Wartości artystyczne Granicy Zofii Nałkowskiej.

Notatka na temat: Wartości artystyczne „Granicy” Zofii Nałkowskiej.
  1. retrospekcja (oglądać się) – w powieści jest to przywoływanie z punktu widzenia bohatera zdarzeń wcześniejszych od momentu właściwego rozpoczęcia fabuły. Ten zabieg jest celowy – jeśli znamy zakończenie, większą uwagę skupiamy na tym jaki był tego powód, dlaczego był taki skutek. Czytelnik myśli, analizuje działanie bohatera, ocenia go.

  2. Inwersja czasowa – brak chronologii zdarzeń – to nie ułatwia, lecz zaciekawia. [ Poznajemy bohatera z perspektywy różnych ludzi, każdego oceniają różni ludzie] – relatywizm.

  3. Relatywizm – różne opinie na temat jednego człowieka.

Ziembiewicz – chce być uczciwy, ale nim nie jest. Nałkowska chciała pokazać co się dzieje z człowiekiem gdy rzeczywistość jest zbyt trudna i zdradę samego siebie. O człowieku mówimy tak długo, jak my o nim pamiętamy lub jak długo on żyje. Nałkowska buduje swą fabułę na schematach. Wątki są znane. Te wątki są użyte celowo, zostały podporządkowane problematyce filozoficznej, rozważaniom na temat niejednoznaczności ludzkich sądów, ocen, układu stosunków i zachowań, jakim ulega człowiek uwikłany w różne sytuacje życiowe.

Narrator nie jest ze świata przedstawionego, on jest poza nim. Jest wszechwiedzący, neutralny. Justyna jest Kochanką, z warstwy niższej uwiedziona przez Zenona.

Elżbieta – jest zdradzaną żoną

Zenon – typ karierowicza, który pragnie pewnych rzeczy, który nie patrzy na środki, tylko na cel (hipokryzja, zdradzający, samiec, obłudnik, stara siebie wytłumaczyć). Ludzie odgrywają określone role, zakładają maski. Pokazane są tu schematyczne sytuacje, które mogą w życiu człowieka spotkać. Te sytuacje są powielane. W tej powieści jest dużo zabiegów, aby osiągnęła pewien cel. Nałkowska pokazała, że w życiu są schematy, pokazuje prawdę o ludziach.

Jest to powieść psychologiczna skupia się na cechach moralnych i psychologii człowieka. Pisała to kobieta dojrzała. Ta książka uczy tego, że powielamy błędy. Jest to książka filozoficzna, pokazana jest prawda o życiu. (najlepiej pokazane jest to na spotkaniu starych kobiet).

Powiązane kategorie

» Granica
» Zofia Nałkowska

Komentarze

  • Jeszcze nie ma komentarzy.

Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.

Zofia Nałkowska

Zofia Nałkowska (ur. 10 listopada 1884, zm. 17 grudnia 1954) – wybitna pisarka, publicystka i dramatopisarka.

Ukończyła pensję w Warszawie. Studiowała historię, geografię, ekonomię i językoznawstwo na tajnym "Uniwersytecie Latającym". Działaczka organizacji kobiecych. Od 1933 członek Polskiej Akademii Literatury, działaczka PEN Clubu i ZZLP, Towarzystwa Opieki nad Więźniami "Patronat", współzałożycielka i członek grupy literackiej "Przedmieście" (1933-1937). W 1936 dostała Złoty Wawrzyn Polskiej Akademii Literatury. 1939-1944 współdziałała z podziemiem kulturalnym. W latach 1945-1947 posłanka do Krajowej Rady Narodowej, w latach 1947-1954 posłanka do Sejmu, działaczka Głównej Komisji Badania Zbrodni Niemieckich Oddział Łódzki, redaktorka tygodnika "Kuźnica".

Zadebiutowała w 1898 na łamach "Przeglądu Tygodniowego" jako poetka. W 1906 ogłosiła powieść Kobiety.

Źródło: Wikipedia

» Strona główna: Zofia Nałkowska

Szukaj

Subskrypcja

Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!

Wpisz adres E-mail: